Einde van de theorie fase in zicht

Over ongeveer twee weken gaan we de eerste, theorie fase van de DTS afsluiten. Het is dan tijd om aan het tweede deel van de DTS te beginnen; de outreach! Ik vind het best lastig om samen te vatten hoe het eerste deel van de DTS voor ons was. Tegen de tijd dat we terug komen in Nederland, hebben we vast de tijd gehad om onze verhalen woorden te geven. In ieder geval zijn we erg dankbaar voor ons verblijf op de base in Mendoza. Het was een bijzondere tijd en we konden groeien in onze relatie met de Vader.

Voor het tweede deel van de DTS zijn de plannen om over twee weken naar Costa Rica en Honduras te gaan! Op Costa Rica sluiten we weer aan bij een YWAM base, waar op dit moment een ‘2nd level’ school loopt over community development. Wij zullen aansluiten bij een aantal lessen en activiteiten van deze school. (Gaaf!) Na zo’n tien dagen reizen we door naar Honduras. In Honduras worden we opgevangen door een jong koppel met twee kinderen die op Honduras voor YWAM aan het pionieren zijn. Ze wonen er al enkele jaren en ze hebben al veel teams ontvangen, maar er is nog geen base/YWAM vestiging. Wij zullen betrokken zijn bij verschillende ministries.

Gisteren kregen we de bevestiging dat we naar Costa Rica gaan. Voor mij, Linda, is het best lastig om telkens zo kort van tevoren te horen te krijgen wat er gaat gebeuren. Het vorige bericht schreef ik ook hierover, op dat moment met een lach, maar soms word ik er echt wel even zat van. Lestijden en weekenddagen wisselen soms op het laatste moment. Het weekeinde van het vorige bericht ging uiteindelijk niet door. Waarschijnlijk wordt de (onbekende) activiteit wel alsnog in deze laatste twee weken ingepland.  Gelukkig heb ik bijna-altijd-relaxte Henk aan mijn zijde, die me af en toe een beetje kan kalmeren. Ik probeer te werken aan mijn (on)geduld en je kan verwachten dat als je bidt om geduld dat er situaties komen waarin je je geduld kunt gaan oefenen. 😉 Be careful what you pray for.

Het is nu nog wachten tot iedereen van onze school zijn financiën voor de outreach op orde heeft. Wij Europeanen zijn de enigen die dit vantevoren begroot hadden, of, die hierin niet tot het laatste moment op God durven te vertrouwen. 😉

Hopelijk (voor mijn Europese planning drang) kunnen we dan snel de vliegtickets boeken.

 

 

Tranquilo

Aankomend weekend zijn we niet op de base, want we gaan op ‘mini-outreach’.

Waar gaan we dan heen? Dat is ons nog niet verteld.

Wanneer gaan we dan weg en hoe komen we daar? Geen idee.

Wie gaat er mee? Ik weet het niet.

Hebben we daar elektriciteit en warm water? Geen idee.

Wat gaan we daar doen? Ik zou het niet weten.

Soms ervaren we cultuurverschillen. In Nederland zou de informatievoorziening iets anders gaan. Je wordt waarschijnlijk een aantal weken van tevoren geïnformeerd over het weekend weg, zodat je het vrij kan houden in je agenda. Vervolgens is er een afgesproken moment van samenkomen waarbij van alles wordt verteld en waar gelegenheid is om vragen te stellen.

Hier gaat dat niet zo. Dingen worden sowieso korter van tevoren georganiseerd. En de leiders regelen dit, voor ons studenten.

Gelukkig schrijf ik dit met een glimlach. Waarom zou ik willen weten waar ons bed slaapt over een paar dagen? We raken al (steeds beter) gewend aan deze relaxte cultuurt. Tranquilo!

Fairtrade koffie en meer

Op verzoek van velen, een stukje van Henk! 😉

Vandaag hebben we lekker weekend na weer een bijzondere week. Gisteren mochten we bij het inleveren van ons tweede boekverslag het boek op een creatieve manier presenteren door middel van een maquette. Linda had het boek ‘Daring to live on the edge’ gelezen – the adventure of faith and finances – van Loren Cunningham en ik zelf het boek ‘Finding friendship with God’ van Floyd McClung.

Vorige week sloten de lessen mooi aan bij mijn boek. We kregen namelijk drie dagen les over het vaderhart van God van een spreker uit de USA, zie zijn website jackkody.com. Jack vroeg ons; hoe zou je reageren als op een dag de bel ging en God (niet Jezus of de Heilige Geest, maar God!) bij je aan de deur stond? Het was bijzonder om van iedereen zijn of haar antwoord te horen. Dit zegt namelijk veel over het beeld wat je van God hebt.

Wat ik op dat moment bedacht; I would offer Him a cup of fairtrade coffee and if He would not tell me, I would ask why He is visiting me. De samenvatting van mijn boek kwam er voor mij op neer dat, net zoals bij relaties tussen mensen, het niet altijd makkelijk is om elkaar goed te verstaan, goed luisteren moet je oefenen. God wil dat wij Hem leren kennen. Dus tijd met Hem doorbrengen door de Bijbel te lezen en door gebed. Als je Hem leert kennen, wordt het makkelijker om naar Hem te luisteren. Dus vandaar het geweldige idee van mij om een “dien”blaadje met twee kopjes en een pot fairtrade koffie te presenteren, met als extra opmerking: Als je te vertrouwen bent in de kleine dingen, zal Hij je ook de grote dingen toevertrouwen. Ik geloof dat je in elk klein detail God kunt groot maken en dat het belangrijk is om tijd vrij te maken voor God, vandaar dit koffie voorbeeld.

Linda had een toekan gemaakt, haar favoriete vogel. Deze vogel symboliseerde de boodschap uit Mat 6: Jezus zegt: “Kijk naar de vogels, zij maken zich geen zorgen. Onze hemelse Vader zorgt voor hen”!

Coll

 

Afgelopen week was hier een groep studenten van een christelijke universiteit uit Orlanda. Samen zijn we het centrum van Mendoza in gegaan om in kleine groepjes mensen te benaderen om gebed aan te bieden en ons geloof te delen. Dat zijn wij niet gewend. De Amerikanen vroegen ons (zoals ik me herinner dat ook de Oegandezen vroegen) ‘Evangeliseren jullie thuis niet?’ Even behoorlijk uit de comfort-zone van ons klaslokaal! Veel mensen die op latere leeftijd christen worden, hebben het evangelie meerdere keren gehoord (volgens een zekere onderzoeker geloof ik 6/7 keer gemiddeld) voordat ze het als waarheid konden aannemen. We weten dat God het zaaigoed zal zegenen!

Gisteren kregen we goed onderwijs over community development, met veel voorbeelden uit eigen ervaring. YWAM zet zich in om in Jezus naam “transformation” in de buurt te brengen. Tijdens onze lessen werd er op de base een voetbal-clinic georganiseerd voor kerken uit de omgeving; hoe je met voetbal de jeugd kunt bereiken en dit in kunt zetten als middel om het evangelie te delen. Het blijft bijzonder om te zien hoeveel verschillende initiatieven er zijn op de plek waar wij onze training volgen.

Als afsluiter van de week hebben we als DTS groep de kwartfinale gekeken van de Copa America tussen Argentinië en Venezuela. Argentinië en Chile hebben zich allebei voor de halve finale geplaatst, dus de sfeer in de groep is uitermate goed de komende tijd. 🙂

Een kus van de burgemeester

Vandaag is het wereldmilieudag! Omdat de YWAM base bekend staat om haar werk in de wijk en blijkbaar ook voor het milieu, waren we uitgenodigd voor een bomenplant event. Na een toespraakje en muziek was het tijd om aan de slag te gaan. Tussendoor mochten we even op de foto met de burgemeester. Direct daarna vroeg één van onze leiders of we voor hem mochten bidden. Dat werd erg gewaardeerd en daarna kregen we allemaal een kus van de burgemeester. 🙂 (Nou moet ik wel bekennen dat kussen hier ruimschoots worden uitgedeeld. Als je elkaar begroet geef je elkaar één kus. Ook als je nieuwe mensen ontmoet of als je de kerk uitgaat krijg je van iedereen een kus. Ik kijk nu al een beetje beschaamd terug naar het moment dat we onze medestudenten ontmoeten en iedereen een handje gaven.)

Nieuwe map

Afgelopen week gingen de lessen over inner healing. Welke gebeurtenissen hebben ervoor gezorgd dat er muren staan tussen jou en God en andere mensen? Welke dingen hebben anderen of bijvoorbeeld de media gezegd die je als waarheid aangenomen hebt? En wat voor stenen heb je voor jouw muren gebruikt, stenen waardoor je je teruggetrokken hebt; bijvoorbeeld zelfmedelijden, wantrouwen, schuld- of minderwaardigheidsgevoelens. Of stenen waardoor je opstandig bent geworden; bijvoorbeeld ongeduld, jezelf beter voelen dan anderen, jaloezie of perfectionisme. En ook: Waar zoek je troost als dingen misgaan? Wat geeft jou je identiteit?

De week werd afgesloten met een gesprek met onze discipler en iemand van het counselling team. Een discipler is een soort persoonlijke mentor bij wie je terecht kan als je advies of gebed nodig hebt. Na het gesprek werd alles bij God neergelegd. Het is goed om hiermee bezig te zijn, niet altijd makkelijk, maar je maakt wel ruimte vrij voor de goede dingen. Terwijl we deze onderwerpen bespreken moest ik vaak even denken aan leerlingen die ik les gegeven heb. Wat zouden sommigen veel baat erbij hebben om over deze dingen te leren. Wat zijn sommige kinderen al op jonge leeftijd beschadigd!

Je slechte ervaringen en je zonde mag je bij God brengen. Stel je voor dat je zonde het afval is wat je naar de container brengt. Nadat je je zonde bij God gebracht heb, pak je de vuilniszak toch niet weer op om hem naar je huis te brengen?

Nu ik dit schrijf moet ik denken aan een mooi verhaal dat we eerder gehoord hebben:
Er was eens een jongen die te veel gedronken had en een auto stool. Hij reed roekeloos en veel te hard. Toen hij de controle over het stuur verloor raakte hij een fietser en verwondde de man. De jongen moest voor de rechter verschijnen. De rechter was zijn vader. Hij wist dat de straf voor de misdaad die zijn zoon begaan had de gevangenis was of 20.000 euro. Hij wist ook dat zijn zoon geen 20.000 euro had en hij wilde hem niet naar de gevangenis laten gaan. Maar als hij zijn zoon vrijuit zou laten gaan, wat voor rechter was hij dan? Dus veroordeelde de rechter zijn zoon. Daarna stapte hij van zijn rechterstoel af en betaalde de 20.000 euro.

God houdt van ons, maar Hij is ook rechtvaardig. Als je zonde blijft toelaten in je leven geef je de duivel een stukje autoriteit over je leven. Je staat Gods werk in jou in de weg. Het wordt moeilijker om zijn stem te verstaan.

Dit pad ligt tussen het leslokaal en ons huisje.
Dit pad ligt tussen het leslokaal en ons huisje.

Dus naast het verhaal over de kus van de burgemeester ook wat stukjes over de inhoud van de lessen. Ik weet niet hoe het overkomt als ik dit zo opschrijf, misschien wel heel overdreven of erg radicaal, of juist gewoon hoe het is. Als je het leuk vindt om een keer met ons te bellen, dat kan heel makkelijk en gratis via WhatsApp.

Liefs vanuit Argentinië!