Mini outreach

We zijn op mini outreach geweest!

Woensdag tot zaterdag waren we in ‘de woestijn’ van Cavalle. Dit is een droog landschap in het noorden van de provincie Mendoza.

Vanuit onze base gaan er elke twee weken mensen naar dit gebied om relaties op te bouwen met de Huarpes; één van de originele bevolkingsgroepen. De base heeft hiervoor beschikking over drie huizen in het gebied. De mensen wonen namelijk afgelegen en ver uit elkaar. De kinderen blijven daarom een aantal dagen op school en zijn vervolgens een aantal dagen thuis. De kuddes paarden en geiten lopen vrij rond en komen terug om te drinken.

Foto's met ster3

Na jaren investeren zijn er goede contacten met zo’n 40 families, waarvan een deel christen zijn geworden. Elk jaar wordt er of een kamp voor de kinderen op de base georganiseerd of een vakantieweek voor de families.
De mensen worden dan met de bus opgehaald en er wordt van alles georganiseerd. De mensen leven heel eenvoudig en zouden zelf geen vakantie voor hun familie kunnen betalen. Zie dit mooie filmpje dat gemaakt is van de week in 2015!

Het voelde soms net alsof we in het wilde westen waren. Het terrein van de eenvoudige huizen is omheind en daarbuiten zijn verschillende omheiningen voor de dieren, die dus ook vrij naar buiten kunnen lopen. De geitenvellen hangen over de waslijn en worden schoon gepikt door parkieten. We krijgen zelfgemaakt brood en we wachten op de ketel in het vuur voor warm water.
Kort nadat we aangekomen waren werd er een koe geslacht, en vervolgens met de hand in steeds kleinere stukken verwerkt. Twee dagen later eten we haar in de soep.

Foto's met ster1

Micha heeft het met alle dieren en dingen om te bekijken goed naar zijn zin. Hij is wel vies van het zand aan zijn handen en wordt een stadsjongetje genoemd. Er is geen elektriciteit en ’s avonds zitten we bij kaarslicht om de tafel. De sterrenlucht en de melkweg zijn indrukwekkend!

2016-7-5 argentinie

De volgende dag bezoeken we een familie. De mensen zijn gastvrij en vereerd met ons bezoek, maar ook erg verlegen. We drinken matte en proberen een praatje te maken.

De tweede en derde nacht sliepen we in een ander huisje. Vanwege de hoofdbewoners, vleermuizen, slapen we in tentjes.’s Nachts horen we het gekrijs van de vleermuizen.

Vanuit dit huisje bezoeken we een andere familie en gaat een gedeelte van ons de buurt in om kennis te maken en de kinderen uit te nodigen voor een spelletjesmiddag. Er komen een paar kinderen, die duidelijk genieten van de spelletjes, het toneelstukje over Jezus, de aandacht en het lekkers.

Onlangs bijgewerkt (2)

Inmiddels zijn we weer terug op de base en ons huisje voelt luxe aan met bv een douche, waterkoker en internetbereik. 🙂

We vinden het bijzonder om steeds meer te zien van al het mooie werk waar de base bij betrokken is!

De plannen voor de outreach zijn overigens weer wat gewijzigd. 🙂 We beginnen onze outreach in Brazilië! We reizen daar (met de bus!?) naar toe. We sluiten aan bij een team van onze base dat daar gaat evangeliseren tijdens de Olympische Spelen in Rio de Janeiro! We vertrekken 1 of 2 augustus. Vanaf Sao Paulo vliegen we vervolgens naar Centraal Amerika.

Bedankt weer voor de leuke reacties op onze berichten!

Foto's met ster2

Ps. De laatste nieuwsbrief is 4 keer verstuurd, sorry daarvoor.

Einde van de theorie fase in zicht

Over ongeveer twee weken gaan we de eerste, theorie fase van de DTS afsluiten. Het is dan tijd om aan het tweede deel van de DTS te beginnen; de outreach! Ik vind het best lastig om samen te vatten hoe het eerste deel van de DTS voor ons was. Tegen de tijd dat we terug komen in Nederland, hebben we vast de tijd gehad om onze verhalen woorden te geven. In ieder geval zijn we erg dankbaar voor ons verblijf op de base in Mendoza. Het was een bijzondere tijd en we konden groeien in onze relatie met de Vader.

Voor het tweede deel van de DTS zijn de plannen om over twee weken naar Costa Rica en Honduras te gaan! Op Costa Rica sluiten we weer aan bij een YWAM base, waar op dit moment een ‘2nd level’ school loopt over community development. Wij zullen aansluiten bij een aantal lessen en activiteiten van deze school. (Gaaf!) Na zo’n tien dagen reizen we door naar Honduras. In Honduras worden we opgevangen door een jong koppel met twee kinderen die op Honduras voor YWAM aan het pionieren zijn. Ze wonen er al enkele jaren en ze hebben al veel teams ontvangen, maar er is nog geen base/YWAM vestiging. Wij zullen betrokken zijn bij verschillende ministries.

Gisteren kregen we de bevestiging dat we naar Costa Rica gaan. Voor mij, Linda, is het best lastig om telkens zo kort van tevoren te horen te krijgen wat er gaat gebeuren. Het vorige bericht schreef ik ook hierover, op dat moment met een lach, maar soms word ik er echt wel even zat van. Lestijden en weekenddagen wisselen soms op het laatste moment. Het weekeinde van het vorige bericht ging uiteindelijk niet door. Waarschijnlijk wordt de (onbekende) activiteit wel alsnog in deze laatste twee weken ingepland.  Gelukkig heb ik bijna-altijd-relaxte Henk aan mijn zijde, die me af en toe een beetje kan kalmeren. Ik probeer te werken aan mijn (on)geduld en je kan verwachten dat als je bidt om geduld dat er situaties komen waarin je je geduld kunt gaan oefenen. 😉 Be careful what you pray for.

Het is nu nog wachten tot iedereen van onze school zijn financiën voor de outreach op orde heeft. Wij Europeanen zijn de enigen die dit vantevoren begroot hadden, of, die hierin niet tot het laatste moment op God durven te vertrouwen. 😉

Hopelijk (voor mijn Europese planning drang) kunnen we dan snel de vliegtickets boeken.

 

 

Tranquilo

Aankomend weekend zijn we niet op de base, want we gaan op ‘mini-outreach’.

Waar gaan we dan heen? Dat is ons nog niet verteld.

Wanneer gaan we dan weg en hoe komen we daar? Geen idee.

Wie gaat er mee? Ik weet het niet.

Hebben we daar elektriciteit en warm water? Geen idee.

Wat gaan we daar doen? Ik zou het niet weten.

Soms ervaren we cultuurverschillen. In Nederland zou de informatievoorziening iets anders gaan. Je wordt waarschijnlijk een aantal weken van tevoren geïnformeerd over het weekend weg, zodat je het vrij kan houden in je agenda. Vervolgens is er een afgesproken moment van samenkomen waarbij van alles wordt verteld en waar gelegenheid is om vragen te stellen.

Hier gaat dat niet zo. Dingen worden sowieso korter van tevoren georganiseerd. En de leiders regelen dit, voor ons studenten.

Gelukkig schrijf ik dit met een glimlach. Waarom zou ik willen weten waar ons bed slaapt over een paar dagen? We raken al (steeds beter) gewend aan deze relaxte cultuurt. Tranquilo!

Fairtrade koffie en meer

Op verzoek van velen, een stukje van Henk! 😉

Vandaag hebben we lekker weekend na weer een bijzondere week. Gisteren mochten we bij het inleveren van ons tweede boekverslag het boek op een creatieve manier presenteren door middel van een maquette. Linda had het boek ‘Daring to live on the edge’ gelezen – the adventure of faith and finances – van Loren Cunningham en ik zelf het boek ‘Finding friendship with God’ van Floyd McClung.

Vorige week sloten de lessen mooi aan bij mijn boek. We kregen namelijk drie dagen les over het vaderhart van God van een spreker uit de USA, zie zijn website jackkody.com. Jack vroeg ons; hoe zou je reageren als op een dag de bel ging en God (niet Jezus of de Heilige Geest, maar God!) bij je aan de deur stond? Het was bijzonder om van iedereen zijn of haar antwoord te horen. Dit zegt namelijk veel over het beeld wat je van God hebt.

Wat ik op dat moment bedacht; I would offer Him a cup of fairtrade coffee and if He would not tell me, I would ask why He is visiting me. De samenvatting van mijn boek kwam er voor mij op neer dat, net zoals bij relaties tussen mensen, het niet altijd makkelijk is om elkaar goed te verstaan, goed luisteren moet je oefenen. God wil dat wij Hem leren kennen. Dus tijd met Hem doorbrengen door de Bijbel te lezen en door gebed. Als je Hem leert kennen, wordt het makkelijker om naar Hem te luisteren. Dus vandaar het geweldige idee van mij om een “dien”blaadje met twee kopjes en een pot fairtrade koffie te presenteren, met als extra opmerking: Als je te vertrouwen bent in de kleine dingen, zal Hij je ook de grote dingen toevertrouwen. Ik geloof dat je in elk klein detail God kunt groot maken en dat het belangrijk is om tijd vrij te maken voor God, vandaar dit koffie voorbeeld.

Linda had een toekan gemaakt, haar favoriete vogel. Deze vogel symboliseerde de boodschap uit Mat 6: Jezus zegt: “Kijk naar de vogels, zij maken zich geen zorgen. Onze hemelse Vader zorgt voor hen”!

Coll

 

Afgelopen week was hier een groep studenten van een christelijke universiteit uit Orlanda. Samen zijn we het centrum van Mendoza in gegaan om in kleine groepjes mensen te benaderen om gebed aan te bieden en ons geloof te delen. Dat zijn wij niet gewend. De Amerikanen vroegen ons (zoals ik me herinner dat ook de Oegandezen vroegen) ‘Evangeliseren jullie thuis niet?’ Even behoorlijk uit de comfort-zone van ons klaslokaal! Veel mensen die op latere leeftijd christen worden, hebben het evangelie meerdere keren gehoord (volgens een zekere onderzoeker geloof ik 6/7 keer gemiddeld) voordat ze het als waarheid konden aannemen. We weten dat God het zaaigoed zal zegenen!

Gisteren kregen we goed onderwijs over community development, met veel voorbeelden uit eigen ervaring. YWAM zet zich in om in Jezus naam “transformation” in de buurt te brengen. Tijdens onze lessen werd er op de base een voetbal-clinic georganiseerd voor kerken uit de omgeving; hoe je met voetbal de jeugd kunt bereiken en dit in kunt zetten als middel om het evangelie te delen. Het blijft bijzonder om te zien hoeveel verschillende initiatieven er zijn op de plek waar wij onze training volgen.

Als afsluiter van de week hebben we als DTS groep de kwartfinale gekeken van de Copa America tussen Argentinië en Venezuela. Argentinië en Chile hebben zich allebei voor de halve finale geplaatst, dus de sfeer in de groep is uitermate goed de komende tijd. 🙂