Reis naar Oeganda

We zijn nog vol van de reis naar Zambia, maar toch willen we alweer bekendheid gaan geven aan onze volgende reis. Komende zomer hopen we met een groep jongeren/jongvolwassenen naar Oeganda te gaan!

Sinds een aantal maanden doet Linda vrijwilligerswerk voor Utrecht Mission (voorheen Utrechtse Zendingsdeputaten). Utrecht Mission ondersteunt een zusterkerk van ons in Oeganda; de Presbyterian Church in Uganda. Deze kerk heeft al eerder teams uit Amerika ontvangen en heeft gevraagd of er ook een team jongeren uit Nederland zou kunnen komen. Op dit moment is het de bedoeling om op twee plekken te verblijven en bij twee verschillende kerken van de PCU aan te sluiten. We zullen daar onze broers en zussen ontmoeten en (samen met hen) ook vrijwilligerswerk doen bij hun projecten. Tijdens een gedeelte van de reis hopen we bij een gezin in huis te wonen, om zo de cultuur van binnenuit mee te maken. Lijkt het je leuk om komende zomer een hele bijzondere ervaring op te doen en met ons naar Oeganda te gaan? Laat het dan even horen, zodat we je meer informatie kunnen sturen!

Filmpjes uit Zambia

Inmiddels zijn we alweer een paar dagen thuis. We kijken terug op een prachtige reis, waarin we echt iets mochten betekenen voor de kinderen die we hebben leren kennen en waarin we samen ook veel leuke en bijzondere momenten hadden. We zijn dankbaar dat alles zo goed gegaan is; we hebben niets meegemaakt als het gaat om diefstal, tropische ziektes, rare insectenbeten, onveilige situaties of wat dan ook voor vervelende dingen die hadden kunnen gebeuren. We voelen ons gezegend en beseffen ook dat er door veel mensen voor ons is gebeden.

Het is best vreemd om nu de draad van het ‘gewone’ leven weer op te pakken. We hebben in ieder geval veel mooie herinneringen. Hierbij nog wat leuke filmpjes uit Zambia uit de categorie ‘dans’..

Laatste dagen in Zambia

Over een paar uurtjes stappen we weer het vliegtuig in. Wat hebben we een mooie, gezegende tijd gehad! Hier nog een aantal foto’s van de laatste dagen. Bij het weeshuis hebben we nog een klein kledingproject gedaan. We hadden eerder namelijk al gezien dat de nood hiervoor hoog was. We hebben aan elk kind een set kleding kunnen geven.

Bij het weeshuis hebben we ook tandenborstels en tandpasta uitgedeeld en hier een les over gegeven.

Het afscheid nemen bij het weeshuis was bijzonder en ook best emotioneel. We weten niet of we deze kinderen ooit nog een keer zullen zien. We zullen zeker voor ze blijven bidden.

We zijn samen nog een keer de community ingegaan.

We hadden van familie veel babykleding meegekregen. We hebben dit bij een kindertehuis kunnen brengen waar ze, naast andere kinderen, dertien kleine baby’s hebben. Deze baby’s zijn al wees of zijn door hun ouders gedumpt. Meerdere kinderen waren zelfs achtergelaten op een begraafplaats. Het was een bijzonder, goed georganiseerd kindertehuis, waar we genoten hebben van het knuffelen van de kinderen. We mochten hier geen foto’s maken van de kinderen.

Bij het Immanuel centrum was de bouw ondertussen doorgegaan en werden we verrast door het mooie gebouw dat er stond!

Net als bij het weeshuis hebben we ook bij het Immanuel centrum nog een afscheidsmiddag gehad. Voor de levende stoelendans hadden we geen muziek meer, dus zongen Diane en Esmee enthousiast alle Nederlandse kinderliedjes die ze kennen. (Filmpje volgt als we terug zijn.)

Toen het begon te regenen konden we het nieuwe gebouw als shelter gebruiken! Het meegenomen Playmobil viel erg goed in de smaak!

We gaan nu nog even een pizza eten en dan afscheid nemen bij de familie waar we gewoond hebben. Tot morgen!

Zwemles en toiletten

Afgelopen zondag zijn we naar een grote, internationale kerk gegaan. ’s Middags heeft Willem Cedrick zwemles gegeven in het zwembad van onze backpackers.

De bouw van de toiletten gaat goed! De oudste jongens van het weeshuis helpen ook mee.

Het is vreemd dat Gerleen hier nu niet meer is. Voor ons voelt het ook echt als de laatste dagen. Nu Gerleen weg is zijn we in geval van nood ook niet meer bereikbaar op haar nummer. We gebruiken nu twee zambiaanse nummers: 0026 0969479723 en 0026 0969479838.

Groetjes van ons!

Bezig bij het weeshuis

De afgelopen week hebben we in het weeshuis gewerkt. Net als bij Immanuel moesten de kinderen eerst aan ons wennen. Aan het begin waren ze erg verlegen, maar toen we vrijdag weggingen kregen we heel veel knuffels. Ook gaat het na een paar dagen wat makkelijker om met de kinderen te praten. Ze komen dan aan ons zachte haar voelen en ons nederlandse woordjes vragen. We hebben ook hier weer muurschilderingen gemaakt, wat is de ruimte daardoor opgeknapt!

Groepsfoto met de gemaakte armbandjes..

Af en toe besef je opeens dat deze kinderen nooit bij hun vader of moeder op schoot kunnen zitten of getroost kunnen worden en dat is best heftig, maar het is ook fijn dat wij de kinderen kunnen laten genieten van spelletjes en knutselwerkjes.

Vrijdag zongen we een aantal liedjes en speelden we spelletjes met de muziekinstrumentjes. Dit vonden de kinderen erg leuk!

Deze jongens spelen met het kerstcadeautje dat ze gekregen hebben.

De bouw van de toiletten bij het weeshuis gaat goed.

Ondertussen is deze fotocollage alweer verouderd. Hier nog een nieuwere foto..

Cedrick is zelf ook een wees. Zijn moeder is 5 jaar geleden overleden. Pas in de afgelopen week heeft de familie een grafsteen op het graf kunnen leggen. Wij mochten aanwezig zijn bij het onthullen van de grafsteen en de herdenkingsdienst daarbij.

Vannacht gaat Gerleen als eerste van de groep terug naar Nederland. Ze moet dinsdag namelijk weer werken. Super dat je erbij was Gerleen!

We hebben het nog steeds goed naar onze zin! We voelen wel dat we snel moe zijn van het werken met de kinderen en door de warmte. ’s Avonds hebben we het ook erg gezellig als we samen eten of een spelletje doen. We voelen ons gezegend dat de reis zo goed verloopt!