Op bezoek

Hierbij een verslag van de moeder en zus van Linda over onze 10 dagen in Zuid-Afrika:

Het was heel erg mooi om zelf te kunnen zien hoe Linda en Henk aan het werk zijn met de kinderen van Wakkerstroom! We maakten een spelletjesdag mee op zaterdag, een vrijdagavond jeugdmeeting, een thanksgiving-bijeenkomst op dinsdagavond bij kaarslicht, (omdat er geen stroom was) en 2 schooldagen. Het heeft diepe indruk op ons gemaakt. Daarnaast hebben we ook veel moois gezien van de Afrikaanse natuur. Wat ook indruk maakte was het grote verschil tussen rijk en arm. Luxe winkelcentra in Kaapstad en daarnaast armoede in de sloppenwijk.

Het viel ons op hoe gehoorzaam en lief de school kinderen zijn. Samen met grade 3 en 5 hebben we briefjes teruggeschreven aan de kinderen van  groep 5 en 7 van de P. Jongelingschool. En in het klasje van Linda mochten we meewerken met de kinderen die bijzondere zorg nodig hebben.  De kinderen waren al blij met een Webbie! Er waren weinig materialen op de school (geen viltstiften, weinig rekenhulpmiddelen enz.), dus het was erg leuk om het gesponserde materiaal te kunnen geven. Een van de kinderen probeerde zijn pen te slijpen, dat was even een voorbeeld hoe weinig deze kinderen gewend zijn. 
Je kon zien dat de ‘kinderen van Linda’ genoten van de stempels, de boeken en kinderbijbels!

Veel kinderen hadden geen schoenen of droegen kleding met gaten. De maaltijd die ze dagelijks op school krijgen is ook zeker geen overbodige luxe.

De mensen die in de wijngaarden werken verdienen zo weinig dat ze daar eigenlijk niet van kunnen leven. 50 Rand per dag, dat is ongeveer 5 euro. De huizen zijn slecht onderhouden. We gingen ergens op verjaardagsbezoek. Er  waren geen cadeautjes. Er was zelfs niets te eten of te drinken! Het trof ons dat die mensen evengoed blij en dankbaar zijn en dat ze op God vertrouwen.  Linda las daar voor uit de Zuid-Afrikaanse Bijbel en er werd voor de leden van de familie gebeden. Voor we weggingen zongen we met elkaar nog een lied voor de Here.
De vader van het gezin hebben we niet gezien, hij sliep zijn roes uit..

Als de school uitgaat om half twee moeten de kinderen die wat verder weg wonen nog lang wachten op de busjes die hen naar huis brengen. Het zou mooi zijn als er een betere oplossing komt voor het vervoer van de kinderen.

De voetbalwedstrijd tussen Blauw en Rood was ook een hoogtepunt. Wat waren de oudste jongens van de school trots toen ze de echte voetbalkleding aanhadden! Henk is nog niet klaar met zijn voetballessen, maar we hebben genoten van de wedstrijd. De jongens werden toegejuicht door leerkrachten en kinderen van de school.
De wedstrijd eindigde met 1-0, verslag volgt nog door Henk in De Bunschoter!

Henk en Linda doen mooi en dankbaar werk. De kinderen houden van hen, dat kun je zien. Als je even  mag meekijken kun je begrijpen dat ze hun hart verliezen aan deze kinderen en hun families die zo weinig hebben, maar die zoveel terug geven:  aanhankelijkheid, stralende ogen, lieve briefjes, hun getuigenis van geloof en vertrouwen op God.

Wie meer wil weten moet maar eens langskomen en foto’s komen bekijken!

Klara Schreuder

Kort berichtje

Omdat ma en Hilde hier nu zijn, zijn we druk met allerlei leuke dingen
en bewaar ik mijn verhalen even voor later, maar hier alvast twee leuke plaatjes die voor zich spreken.

Iedereen heel erg bedankt voor alle brieven, kadootjes, gesponsorde kleding en leer- en speelmaterialen!
Het was super leuk om de twee dikke extra koffers van mijn moeder uit te pakken. Later nog meer hierover.

Met z’n tweetjes

Omdat we bij de familie Abrahams in huis wonen en omdat er altijd mensen met ons meerijden in de auto was het lekker om de tweede helft van de vakantieweek even samen weg te zijn.

Woensdag zijn we eerst een stuk naar het noorden gereden, waar we ergens in het midden van nergens overnacht hebben. Doordat hier geen lichtvervuiling is waren de sterren erg mooi.

Donderdag reden we door ‘the Cederberg Wilderness Area’.
Dit is een oude rotsbeschildering.

Hier waren ook veel aparte rotsformaties; dit is het schildpad.

’s Middags waren we in de enigste streek ter wereld waar rooibos-thee groeit: Clanwilliam.
Een boerenzoon laat ons de planten zien.

Wij op donderdagavond aan de westkust van Zuid-Afrika.

Veel Jan van Genten op vogeleiland in Lambert’s baai.
We hebben hier ook dolfijnen gespot!

Picknicken op het strand op vrijdag.

Zaterdag zijn we weer rustig aan vanaf Paternoster terug gereden.

Schildpadje.


Het was een super mini-vakantie!
We hebben weer een heel ander stuk van Zuid-Afrika gezien.

Peter mag op maandag een ‘presentje’ uitkiezen,
omdat hij in de vakantie verder gewerkt heeft in zijn schrift.

Vakantie

Dit busje zagen we zondag staan. Al de kinderen die ik lesgeef hebben het ‘Fetale Alkohol Sindroom’.

Deze week is een vakantieweek. Op de laatste schooldag voor de vakantie heb ik de kinderen gevraagd of ze misschien thuis in de vakantie ook in hun schrift willen werken. Als ze dan hun best doen, mogen ze na de vakantie een klein kadootje kiezen; bijvoorbeeld een paar kleurpotloden of een belleblaas. Dit wilden alle kinderen wel en gaf mij een mooie gelegenheid om gisteren en vandaag de kinderen thuis op te zoeken om hun schriften te brengen.

De meeste ouders hebben geen vakantie en waren aan het werk bij de fruitbomen.

Hierdoor waren veel kinderen alleen thuis. Dit meisje past op haar broertje.

Christoline voor haar huis. Ze woont arm en het huis is slecht onderhouden. Dit had ik al wel verwacht aangezien ze op school elke dag dezelfde trui draagt en ze sokken heeft met meer gat dan sok.

Elk kind kan je hier blij maken met een appel.

Hestia voor haar huis.

Dawid bekijk de nieuwe opdrachtjes in zijn schrift.

Nog even op de foto met hun mooie rugby doel.

Omdat ik niet precies weet waar Teswill woont rijden er drie meiden mee naar zijn boerderij. Daar aangekomen wordt me verteld dat Teswill aan het vissen is en krijg ik nog meer kinderen mee om me de weg te wijzen. Uiteindelijk vinden we Teswill bij de rivier. Helaas had hij nog niets gevangen.

Ik leg de opdrachtjes uit aan Teswill.

Het was leuk en goed om de kinderen thuis te bezoeken. Nu begrijp ik weer een beetje beter waar de kinderen vandaan komen en heb ik ze weer iets beter leren kennen. Sommige kinderen verveelden zich duidelijk; ze zijn alleen thuis en hebben niets te doen.

De meeste zeggen dan ook dat ze liever naar school gaan dan vakantie hebben!

Vacature

Nu ik, Linda, lekker in het ritme zit met mijn special need kindertjes en ik bij sommige duidelijk zie dat ik ze al nieuwe dingen heb kunnen leren, vraag ik me natuurlijk ook af wat er met hun vooruitgang gaat gebeuren als wij in februari terug gaan naar Nederland.

We kunnen ervan uitgaan dat er weer nieuwe vrijwilligers op de school zullen komen, aangezien de school goede contacten heeft met de YWAM basis in Muizenberg (vlakbij Kaapstad) en met Marco. YWAM is een wereldwijde christelijke organisatie die discipelschapstrainingen (DTS) organiseert waarin je nadenkt over hoe je je leven voor God kunt gebruiken. Een DTS bestaat uit 6 maanden; 3 maanden studie op een YWAM basis en 3 maanden outreach: wat je geleerd hebt in de praktijk brengen door op verschillende locaties vrijwilligers werk te doen. De outreach doe je vanuit een andere basis dan de studie. Van de mensen die hun outreach vanuit Muizenberg doen komen er vaak groepen naar de Wakkerstroom school toe. Ze maken dan bijvoorbeeld een muurschildering, organiseren een spelletjesdag of laten een toneelstukje zien. Maar deze groepen zijn er nooit voor een langere tijd.

Via Marco komen er ook vrijwilligers naar de school. Hij reist regelmatig naar Duitsland (zijn vaderland) om familie te bezoeken en om de verschillende projecten waarin hij is betrokken (werk met straatkinderen in Kaapstad / Sibongile / Wakkerstroom school) te promoten in kerken. De meeste individuele vrijwilligers die wij tot nu toe ontmoet hebben komen dan ook uit Duitsland.

Omdat ik al wel echt van mijn ‘special needs’ ben gaan houden en ik zie dat ze graag een beetje extra aandacht krijgen en graag in mijn veilige lokaaltje komen om op hun eigen niveau te werken hoop ik natuurlijk dat er na mij weer iemand komt die ze voor langere tijd kan helpen. Ik heb ondervonden dat het een groot voordeel voor mij is dat ik Nederlands spreek. Ik kon al vrij snel goed met de kinderen praten. Tabea en Anna kunnen bijvoorbeeld maar heel moeilijk een gesprek voeren met de kinderen die geen Engels kunnen praten.

DUS: Ik hoop op een Nederlandse opvolger die voor een wat langere tijd met de kinderen kan werken.Wij zijn nog geen eens op een derde van onze tijd hier, dus het voelt alsof ik hier wel erg vroeg mee ben, maar natuurlijk heeft de volgende special needs juf ook voorbereidingstijd en werk-opzegtermijn nodig. : – )

Nog even alle voordelen op een rij:
– ZA is een prachtig land
– Kost, inwoning en vervoer tegen kostprijs
– Ontzettend lieve kinderen
– Duidelijke afgebakende taak met veel vrijheid
– Je kan ook met z’n 2en komen
– Geweldige ervaring voor de rest van je leven

Februari ligt midden in het schooljaar en dan ben je waarschijnlijk gebonden aan werk of studie, maar ik kan nu al uit ervaring vertellen dat er waarschijnlijk geen moment zal komen waarop het op alle gebieden goed uitkomt om iets als dit te gaan doen. Wij hebben er in ieder geval geen spijt van!

Tot zover mijn promotiepraatje. Ik ga ook een berichtje sturen naar de Christelijke PABO’s, Woord & Daad en DVN
Mail me gerust; lindavandegeest@live.nl

Linda