Tranen

Vanmorgen zat ik gezellig te ontbijten met Micha. Sinds een paar weken gaat hij twee ochtenden naar een speelschooltje en vanmorgen zijn we mooi op tijd. Maar dan stappen we in de auto en begint het een beetje tegen te zitten. Ik zie dat de dichtstbijzijnde uitgang van ons complex afgesloten is en dat ik een paar straten moet omrijden. Eenmaal op de hoofdweg kom ik terecht in een bijna stilstaande verkeersopstopping. Het ritje van 20 minuten kost me een uur en we komen veel te laat aan op het speelschooltje.

Normaal brengen we Micha als er nog vrij gespeeld kan worden en stort hij zich meteen op de auto’s en treinen. Maar nu zitten de kinderen op de mat naar een Bijbelverhaal te luisteren, in het Engels natuurlijk. Dit blijkt een lastiger moment te zijn om te settelen en het is dan ook de eerste keer dat ik Micha huilend achterlaat op het schooltje. In de auto op de terugweg begin ik zelf te huilen.

De andere kant op is het rustiger en ik kan nu wel bijna in één keer door rijden. Bij het stoplicht staat een man te bedelen. Daarna zie ik tientallen mannen langs de weg zitten die hopen vandaag nog opgepikt te worden en werk te hebben. Als ik bijna thuis ben zie ik iemand in een prullenbak zoeken.

Thuis hoor ik dat Micha al na een paar minuten lekker ging spelen.

Waarom huilde ik ook alweer?
Ohja, ik weet het.

Dat moeten de zwangerschapshormomen zijn…

12 April: Day Zero

Day Zero, het klinkt als de titel van een science fiction film..

Hier in Kaapstad is ‘Day Zero’ een daadwerkelijke dreiging en voorspeld op 12 april 2018. Het is berekend dat er op deze dag geen water meer uit de kraan komt in Kaapstad. Het systeem wordt dan afgesloten en alleen bepaalde plaatsen zoals ziekenhuizen hebben dan nog toegang tot het laatste water dat in de dammen rond Kaapstad staat.

Er is al lange tijd een ernstige droogte in de West Kaap en de watervoorraad in de dammen is historisch laag. Al sinds we hier zijn gelden waterrestricties. Voor een plasje spoel je de wc niet door en je douchet zo kort mogelijk en je vangt het water hiervan op. Overal kom je oproepen tegen om spaarzaam met water om te gaan.

Vorige week reden we met Ward en Suzanne terug van ons uitstapje naar Franschhoek en Henk wilde graag ‘de toeristische route’ rijden en een kijkje nemen bij de Theewaterskloofdam, de grootste dam waaruit Kaapstad wordt voorzien van water. Hieronder zie je het verschil tussen wat Maps aangaf en de huidige situatie..

Day zero

Eerder had ik al wat doorstuurberichtjes gekregen over een gezamenlijk stiltemoment en toen ik een aantal dagen terug in de supermarkt was, werd er een verzoek omgeroepen om een moment stil te zijn en te bidden voor regen. Toch ook een bijzonder moment, zo’n oproep tot gebed zal in Nederland niet snel meer voorkomen.

We hebben ons tot voor kort niet veel zorgen gemaakt rondom Day Zero, maar nu de datum alwéér naar voren is gekomen, naar 12 april, is het wel erg kort na de bevalling. (Ik ben op 1 april uitgerekend.) Ik hoop van harte dat ik in de eerste week na de bevalling nog kan douchen en dat Henk nog niet in de rij hoeft te gaan staan voor water.

Na Day Zero zullen we naar waterpunten moeten gaan waar je per persoon elke dag 25 liter water op mag halen. Dat is ongeveer 1/5de van wat een Nederlander gemiddeld per dag verbruikt. Deze waterpunten zullen worden bewaakt door politie of militairen. Veel mensen zijn gespannen voor hoe het er na Day Zero aan toe zal gaan. Komen er rellen? Kunnen er ziektes uitbreken? Er is veel onduidelijkheid en het wordt de overheid verweten dat er niet op tijd is begonnen met waterrestricties en het treffen van voorbereidingen. Hoe zal het zijn voor de mensen die geen 25 liter water kunnen dragen (of 75 voor je gezin)? En wat als je geen auto hebt? Hoe kun je als huurder bewijzen hoeveel mensen er in je huishouden zijn? Welke voorzieningen en bedrijven zullen moeten sluiten?

Wij kunnen ons voorbereiden door een eerste voorraad drinkwater in te slaan. Op dit moment kom je in de supermarkt de grote waterflessen al niet meer tegen. We hebben de 25 liter jerrycans om water mee op te halen via iemand kunnen bestellen, want de winkel waar we eerst naar toe gingen had al een wachtlijst met 1500 namen voor deze jerrycans! Verder hopen we binnenkort een watergoot langs het dak te hebben, want er gaat waarschijnlijk eerder regen vallen, dan dat er weer water uit de kraan komt.

Deze mensen staan in de rij bij een bronwaterpunt om hun voorraadflessen te vullen.
Deze mensen staan in de rij bij een bronwaterpunt om hun voorraadflessen te vullen.

We zullen een tijdje met weinig water moeten leven en misschien een gedeelte van de dag kwijt zijn aan het halen van water. We proberen ons niet te druk te maken (Henk maakt zich sowieso niet druk natuurlijk) en ons zo goed mogelijk voor te bereiden. Hosa zal in deze tijd waarschijnlijk nog meer mensen tot zegen kunnen zijn, bijvoorbeeld als we om ons heen de ouderen en alleenstaanden zien die zelf geen water kunnen halen.

Graag vragen we jullie gebed voor de inwoners van de stad. Dat er regen mag komen, maar dat we ons ook realiseren dat we afhankelijk zijn van God en de regen uit Zijn hand mogen ontvangen. Ook is gebed voor een eerlijke overheid hard nodig en gebed voor alle achtergestelde bevolkingsgroepen hier in Kaapstad.

Konden we maar een paar Afrikaanse zonnige zomerdagen inwisselen voor een paar grijze Nederlandse regendagen.. 🙂

Hoop

Afgelopen zomervakantie in Nederland waren wij al in Zuid-Afrika en de zomer daarvoor waren we bezig met onze dts in Zuid-Amerika, waar het winter was. We hebben dus extra genoten van de zomerstop die we net achter de rug hebben! We hebben leuke nieuwe plekjes ontdekt en genoten van lekker weer, vakantie en strand. Ook hebben we met Linda’s zusje Suzanne een leuke vakantietrip naar Knysna kunnen maken!

DSC_0899

Inmiddels zijn we weer aan het werk. Afgelopen donderdag was de eerste vrouwen Bijbelstudie. We zijn begonnen met een kleine high-tea, alleen dan met sap, want voor koffie of thee was het te heet. Ik heb er echt van genoten om weer in 7de Laan rond te lopen. We hebben als team best hoge verwachtingen van wat God gaat doen in 2018 in 7de Laan. Tijdens de ontmoeting met de vrouwen werd er gepraat over Ricky en twee andere jongens, die nu in een afkickcentrum zitten. Ricky komt al bijna aan het einde van zijn 6 maanden en hij is duidelijk een voorbeeld en inspiratie voor anderen. Verandering is mogelijk. Je bent er zelf verantwoordelijk voor. Ook werd er genoemd dat er zo’n grote groep mannen trouw naar de mannenbijeenkomst gaat waar gewerkt wordt aan ‘job readiness’ en waar samen uit de Bijbel gelezen wordt en gebeden wordt.

IMG-20180118-WA0007

Veel mensen in 7de Laan vroegen naar mijn zwangerschap en ook wordt er veel naar onze ouders gevraagd, die beiden hier op bezoek zijn geweest. Met de zwangerschap gaat het overigens erg goed. Ik ben aangekomen in het laatste trimester. Tijdens het rondlopen in 7de Laan werden we bij verschillende huisjes even binnen gevraagd, maar daar merkte ik dat ik de hitte in zo’n hutje zonder wind niet meer goed trok. Respect voor Rossie die net iets eerder uitgerekend is dan ik!

IMG-20180118-WA0009

Tijdens de ‘high-tea’ vertelden verschillende vrouwen dat ze dankbaar waren dat het zo’n rustige kerst was geweest in 7de laan. We maakten allemaal een hangertje met een woord voor 2018 en er werd op een positieve manier gepraat over hoop en doelen voor het komende jaar. Aan het einde bleven nog een paar vrouwen hangen om samen te kunnen bidden en dat was ook bijzonder.

Er was een fijne, gezellig sfeer, een mooie opening van het nieuwe jaar!